Yankıların Mimarisi
Şehir henüz çözemediği ritimlerle nefes alıyordu; salınan ışıklar ve metalik iç çekişlerin senfonisi. Çelik kulelerin erişiminin altında, kadim taş yollar, gökyüzünün açık olduğu bir zamanın sırlarını saklıyordu.
Kaelen duvarlardaki yazıtları takip etti, parmak uçları atalarının tarihini sahiplenmiş serin, nemli yosunlara değiyordu. Buradaki hava ağırdı, ozon ve derin toprak sessizliği tadındaydı. Çekirdeğin uğultusunun iliğinde titremediği tek yer burasıydı.